فیلم “آواتار” در آخر مرزهای تخیل در سینما قرار دارد، همانند چیزی که ما قبلا هرگز ندیده ایم: جهانی کاملا بیگانه، محیط زیست جدید و پیچیده،محیطی سه بعدی با شفافیت بالا و خیره کننده ما را کاملا از محیط درونی خود بیرون کشیده و به دنیایی دیگر میبرد.

به پاندورا خوش آمدید. سیاره ای دور و یکی از با ارزشترین ها در منظومه شمسی. Na’vi ها موجوداتی با ۱۰ فوت قد و پوستی به رنگ آبی بسیار از دست درازی انسانها برای به دست آوردن معادن آنها دلخور شده اند.این ماجرا در اواسط قرن ۲۲ اتفاق می افتد، شرکت های زمینی او را به بها نمی خواهند بلکه میخواهند با زور به دست بیاورند.

این قسمتی از خلاصه داستان فیلم “آواتار” بود که امروز جمعه به اکران در آمد. به نظر من این فیلم نه به خاطر کارگردانی جیمز کامرون و سه بعدی بودن آن با ارزش شده است بلکه به دلیل وجود حس کشف و تجربه آدمی است که این شاهکار سینمایی را همانند دنیای موجود می نگرند.

این فیلم نامزد ۴ جایزه گلدن کلاب برای:

• * بهترین فیلم درام سال
• *بهترین کارگردانی درام سال برای جیمز کامرون
• *بهترین موسیقی درام سال برای جیمز هورنر
• *بهترین ترانه درام سال برای آهنگ تو را خواهم دید (I Will See You) است.

پ.ن : متاسفانه به دلیل کوتاه بودن دست ما از سینمای جهان امکان تماشا فیلم در این زمان و حتی تماشا به صورت سه بعدی در این زمان وجود ندارد.

سایت فیلم

توضیحات بیشتر در ویکی پدیا

مشخصات فیلم در بانک اطلاعات فیلم ها